11 listopada jako Święto Niepodległości w Polsce
„Dzień 11 listopada, jako rocznica odzyskania przez Naród Polski niepodległego bytu państwowego i jako dzień po wsze czasy związany z wielkim imieniem Józefa Piłsudskiego, zwycięskiego Wodza Naczelnego w walkach o wolność Ojczyzny – jest uroczystym Świętem Niepodległości” – mówi ustawa z 23 kwietnia 1937 roku.
Data 11 listopada, upamiętniająca odzyskanie niepodległości przez Polskę po 123 latach zaborów, była w okresie II Rzeczypospolitej przedmiotem dyskusji. W międzywojniu toczono spory dotyczące tego, które wydarzenie z jesieni 1918 roku powinno być uznawane za symboliczny moment odzyskania niepodległości. Piłsudczycy wskazywali na przybycie Józefa Piłsudskiego do Warszawy 10 listopada, natomiast lewica kładła nacisk na rząd Ignacego Daszyńskiego utworzony w Lublinie. Ostatecznie, jako nieoficjalne Święto Niepodległości, uznawano 11 listopada, kiedy to Rada Regencyjna przekazała Piłsudskiemu dowództwo nad polskimi wojskami. Tego dnia także podpisały Niemcy zawieszenie broni kończące I wojnę światową we francuskim Compiegne.
Obchody tego święta miały miejsce w II Rzeczypospolitej jedynie dwa razy przed zakazem, który wprowadzono po II wojnie światowej przez władze okupacyjne oraz później przez rząd PRL, aż do roku 1989. 11 listopada został formalnie uznany za dzień niepodległości w 1926 roku, mimo wcześniejszych obchodów. Okólnik wydany przez Piłsudskiego w dniu 8 listopada 1926 roku ustanowił tę datę dniem wolnym od pracy w administracji rządowej.
Pierwsze obchody miały miejsce 11 listopada 1919 roku, w trudnych warunkach związanych z walkami o granice. W roku 1926 przyznano Piłsudskiemu buławę marszałkowską z okazji drugiej rocznicy odzyskania niepodległości. W 1932 roku Ministerstwo Wyznań Religijnych i Oświecenia Publicznego uznało 11 listopada za dzień wolny od nauki, promując wychowanie patriotyczne. W 1934 roku marszałek Piłsudski ostatni raz odebrał defiladę. Dopiero po jego śmierci w 1937 roku Sejm ustanowił państwowe obchody.
11 listopada było również znaczącym dniem dla Policji Państwowej, ponieważ w 1926 roku minister spraw wewnętrznych podjął decyzję o połączeniu Dnia Niepodległości z obchodami Święta Policji. Minister uzasadnił to jako historyczny moment w dziejach Polskiej Służby Bezpieczeństwa, podkreślając rolę, jaką dayta ta miała w kształtowaniu tradycji polskiej policji.
W okresie 1939-1944 obchodzenie Święta Niepodległości było niemożliwe, a władze komunistyczne ustanowiły inne święto, 22 lipca. Po 1989 roku 11 listopada przywrócono jako zrzeszone z nową ustawą, a obecnie jest uznawane za dzień wolny od pracy, obchodzone uroczyście w całym kraju, przede wszystkim przed Grobem Nieznanego Żołnierza w Warszawie.