5 lipca 2026 roku w Legnicy miały miejsce uroczystości związane z obchodami Narodowego Dnia Pamięci Polaków - Ofiar Ludobójstwa, jakie miały miejsce w Wołyniu i Małopolsce Wschodniej w latach 1939–1947. Uroczystości te miały na celu oddanie hołdu pomordowanym oraz podkreślenie znaczenia pamięci historycznej i tożsamości narodowej.
Wzięli w nich udział przedstawiciele władz, w tym poseł Tadeusz Samborski, marszałek Województwa Dolnośląskiego Paweł Gancarz oraz zastępca prezydenta Legnicy Jacek Baszczyk. Obecni byli także samorządowcy, przedstawiciele służb mundurowych, Kresowianie, Sybiracy i mieszkańcy regionu legnickiego. Powiat Legnicki reprezentowali m.in. przewodniczący Rady Powiatu Jan Łukasz oraz starosta Adam Babuśka.
Uroczystości rozpoczęły się Mszą Świętą w Kościele pw. św. Jana Chrzciciela w Legnicy, której przewodniczył wikariusz generalny biskupa legnickiego ks. Robert Kristman. Homilię wygłosił ks. Dariusz Pudełko. Uczestnicy modlitwy, w tym poczty sztandarowe, oddali hołd Ofiarom w atmosferze refleksji nad tragicznymi wydarzeniami, które wpisały się w historię Polski. Złożono również symboliczne wiązanki pod tablicą upamiętniającą ofiary.
Po części religijnej odbyła się sesja seminaryjna, w której brali udział wybitni badacze historii. Redaktor Adam Śmiech zaprezentował wykład pt. „Bez potępienia OUN-UPA nie będzie polsko-ukraińskiego pojednania – Wiktora Poliszczuka walka o prawdę”, a Tomasz Kuba Kozłowski omówił genezę ideologii ukraińskiego nacjonalizmu oraz związane z nią zbrodnie na Polakach. Dr Michał Siekierka w swoim wystąpieniu poruszył relacje pomiędzy Armią Krajową a Ukraińską Powstańczą Armią, zwracając uwagę na konieczność oddzielania faktów historycznych od bieżące interpretacje polityczne.
Część artystyczna obejmowała występy poety Antoniego Wysockiego oraz wykonanie pieśni wołyńskich przez Barbarę Droździńską, przy akompaniamencie Witolda Klocka.
Uroczystości te stanowiły ważną lekcję historii i patriotyzmu. Refleksja nad Ofiarami Ludobójstwa dopełnia moralny obowiązek budowania świadomości narodowej. Kultywowanie pamięci o przeszłości jest kluczowym elementem zachowania tożsamości, szacunku dla dziedzictwa oraz prawdy historycznej.
„Naród pozbawiony pamięci o własnej historii traci część swojej tożsamości” – podkreślono znaczenie przekazywania wiedzy o tragicznych losach Polaków na Kresach kolejnym pokoleniom, aby pamięć o Ofiarach nie została zapomniana, a ich historia stała się trwałym elementem zbiorowej świadomości.